Kieleckie.net

Komorowski w Kielcach a JOW

Dziś, 21 października, przybedzie do Kielc Bronisław Komorowski na XX Zgromadzenie Ogólne Związku Województw RP. Obrady mają rozpocząć się o godzinie 15 w dawnym Pałacu Biskupów Krakowskich.

Tematem spotkania będzie przygotowywana reforma samorządowa, a zwłaszcza popierane przez PO wprowadzenie okręgów jednomandatowy  w ramach ordynacji większościowej.

Jednomandatowe Okręgi Wyborcze (JOW) to rodzaj wyborów, gdzie mandat otrzymuje ten kandydat, który zdobył najwięcej głosów w danym okręgu.

W Polsce, posłowie i radni wybierani są zgodnie z ordynacją proporcjonalną, czyli do sejmu lub  samorządu, wchodzą kandydaci, którzy kolejno uzyskali najlepszy wynik, ale w tylko w przypadku partii, która przekroczyła 5 procentowy próg wyborczy. Ordynacja ta, potwierdzona i utrwalona przez Konstytucję w 1997 roku, wyeliminowała bezpartyjnych kandydatów i mniejsze partie, przez co osoby, które nie reprezentują poglądów danej formacji politycznej, w praktyce nie mogłą odnieść sukcesu wyborczego.

Ówczesna sytuacja stanowiła podatny grunt dla ordynacji proporcjonalnej. Ludzie nie byli tak zmanipulowani, a żadna partia nie była na tyle silna, aby z dużą mocą oddziaływać na wyborców. Ordynacja większościowa byłaby w ówczesnym czasie zbyt niebezpieczna, gdyż groziła przedostaniem się do sejmu ludzi, poszczególnym partiom niewygodnym.

Obecnie, stan świadomości społecznej uległ dużemu obniżeniu, a siła oddziaływania największych partii wrosła. Dzięki temu możliwa jest zmiana ordynacji na jednomandatową, ponieważ w przypadku, gdy osoba niezrzeszona dostanie się do sejmu, osamotniona,  nie będzie przedstawiała realnego zagrożenia.

Proporcjonalnej ordynacji wyborczej zarzuca się, że głosowanie odbywa się nie na kandydata, a na partię, której jest podporządkowany. W błędzie natomiast jest ten, który sądzi, że sytuacja ta ulegnie zmianie przy głosowaniu większościowym. Do sejmu dostaną się głównie przedstawiciele największych partii ( zwykle system jest dwupartyjny), których dyscyplina partyjna i tak będzie obowiązywała. Mniejsze partie, które obecnie zasiadają w parlamencie, w przypadku głosowania jednomandatowego do sejmu się nie dostaną, co najwyżej ich bardziej znani, pojedynczy przedstawiciele. Oznacza to, że część społeczeństwa nie będzie przez nikogo reprezentowana.  Sytuacja tak dotyczyć ma również samorządów.

Niewykluczone, że przedstawiciele tych ugrupowań, które nie zdołałyby wejść do parlamentu, zasilać będą szeregi dwóch dominujących partii. Oddalone zostanie również niebezpieczeństwo zwierania koalicji i jej rozpadu, a więc upadku gabinetów.

Wbrew pozorom, system jednomandatowy jest podatny na manipulacje, być może bardziej niż ordynacja proporcjonalna. Np. mimo niezmiennego poparcia, jakie występuje na danym terenie, wystarczy zmienić granice okręgów, aby zmienić wynik wyborów. Nie bez znaczenie jest też oddziaływanie poszczególnych formacji politycznych poprzez różnego rodzaju środki masowego przekazu i obniżenie poziomu edukacji.

Wydaje się, że grozi nam system dwupartyjny, partii, które może i światopoglądowo prezentują dwa przeciwstawne bieguny, ale gospodarczo ich program bardzo się nie różni. Zatem, nawet jeżeli jedna partia straci na popularności, dojdzie do władzy druga. Kondycji finansowej kraju, a tym samym jakości życia, to nie zmieni.

Grunt został przygotowany, zmanipulowany naród, ogłupiany przez coraz to gorsze reformy edukacji, może już nie być w stanie wykorzystać jednomandatowej ordynacji wyborczej, która może stanowić wąską furtkę dla poparcia kandydatów nie związanych lub nie popierających założeń  dawnego systemu.

Autor zdjęcia: Senat RP, Wikipedia